จริง ๆ แล้วก็ไม่รู้จะเขียนอะไรเกี่ยวกับความรัก ... เพราะอยู่ในช่วงของการรักษาใจของตัวเองอยู่ ... เพื่อนหลายคนก็แต่งงานมีครอบครัวที่อบอุ่นมีลูกที่น่ารัก บางคนก็พอ ๆ กันกะเราหรือยิ่งกว่าเราซะอีก ... อืม ... ความรักนี่มันเข้าใจลำบากเหมือนกันนะ ... แต่ช่วงเวลาแย่ ๆ เกี่ยวกับความรักของเรามันก็ผ่านไปแล้วหละ ... พักหลัง ๆ ก็มานั่งเป็นที่ปรึกษาจำเป็นให้กับเพื่อน ๆ อยู่บ้าง ... ไม่ได้เป็นนักจิตวิทยาผู้เชี่ยวชาญอะไรหรอก ... แบบว่าเราโดนมาเยอะหนะ คดีเยอะ ทำเค้าไว้ก็แยะ ... ^^" ถือซะว่า ช่วงนี้เป็นช่วงคืนเวลาให้กับเพื่อนฝูง ... เคยสารภาพวีรกรรมให้เพื่อนสนิทคนหนึ่งมันฟัง (ก็คบกันมาเป็นสิบปีแล้วอะนะ) ... บอกมันไปว่าเรานี่ก็แย่เหมือนกันเนอะ มันตอบกลับมาว่า "ไม่หรอก... แกหนะเข้าขั้นเลวเลย" 555+ ก็สมควรแล้วหละถึงได้โดนสาปเป็นเจ้าชายกบรอเจ้าหญิงอยู่ในบึงเล็ก ๆ นี่ไปก่อน เผลอ ๆ อาจเป็นอ่างเก็บน้ำหรือทะเลสาบไปเลย ... คงอีกนานกว่าจะมีเจ้าหญิงมาเจอ ... หุหุ
แรก ๆ ที่เจอปัญหากับความรัก ก็มัวแต่จมกับมันอยู่ตั้งนาน ... คอยถามตัวเองว่าเราผิดอะไร ... โทษคนอื่นอยู่เสมอ ... พอเวลาผ่านไปซักพัก ... หันมองตัวเองก็พบว่า ... อืม ... เราก็มีส่วนผิดอยู่เหมือนกันนะ ... เค้าอยู่กับเราตอนนั้นคงไม่มีความสุขเท่าไหร่ ... เห็นเค้าแต่ละคนมีความสุขอยู่กับคนรักของเค้า ... ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงทนไม่ได้ ... แต่ตอนนี้แปลกดีเรากลับมีความสุขไปกับเค้าด้วย ... มีคนเคยบอกว่า "ใจเราเองเรายังบังคับมันไม่ค่อยจะได้เลย ... แล้วจะหวังอะไรกับใจของคนอื่น" อืม ... นั่นซิ ทำให้เราปล่อยวางมันลงไปได้เยอะเลย ... จะถือมันไว้ทำไมหว่า? ... ถือให้มันหนักเล่นหรืองัย?
สิ่งสำคัญมันไม่ได้อยู่ที่ว่า...วันนี้เค้าอยู่กับเราหรือจากไป มันสำคัญที่ว่า...ช่วงที่เรามีเวลามีความสุขอยู่ด้วยกัน ขอให้มันเป็นมีความทรงจำที่ดี...ก็เพียงพอแล้ว ยังมีอะไรดีดีให้นึกถึง และทำให้เรายิ้มให้ความทรงจำนั้นได้ ...
อย่างน้อยได้สัญญากับไว้แล้วว่าเราจะไม่ทำอะไรที่แย่ ๆ แบบนั้นอีก เพื่อเค้าคนนั้น... คนที่เค้าให้โอกาสให้อภัยกับเราทุกอย่างที่เราเคยทำ อยู่เคียงข้างเวลาเราอ่อนแอ รับได้ในสิ่งที่เราเป็น คนเราอยากตื่นมาแล้วก็เจอเค้า เอาคิดถึงเค้า แม้ว่าเราจะไม่เหงาก็ตาม อยากให้รักครั้งนี้อยู่และเป็นแบบนี้ตลอดไป ... แต่ได้โปรดเถอะครับเจ้าหญิงช่วยมาเร็ว ๆ หน่อยก็ดีนะเพราะว่ากบน้อยเริ่มมีผมหงอกแล้ว ... อิอิ
