วันพุธที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ภูมิใจไหมที่ได้เป็นสะพาน ...

... เข้าฤดูน้ำหลากแล้ว หลายพื้นที่ต้องเผชิญกับภัยธรรมชาติ น้ำป่าไหลหลาก ... ถนนถูกตัดขาด และอื่น ๆ อีกมากมาย ... สิ่งที่จะพาข้าม สายน้ำอันเชี่ยวกราก อย่างหนึ่งก็คือ ... ใช่แล้วครับ ... ผมพูดถึงสะพาน ... เราใช้ประโยชน์จากสะพานมานานแสนนาน ในการข้ามผ่านสิ่งต่าง ๆ ที่มากีดขวางทางเดินของเรา ให้เราสามารถเดินทางได้อย่างสะดวกรวดเร็ว เราเคยนึกบ้างหรือเปล่าว่า ... ถ้าเราเป็นสะพาน เราจะรู้สึกอย่างไร หลายครั้งเวลาเราเดินข้ามสะพาน ... เราก็เดินข้ามมันไปเฉย ๆ โดยที่เราไม่ได้รู้สึกอะไร ...

... หลายครั้ง คนที่เรารักก็ใช้เราเป็นสะพาน ในยามศึกสงคราม ... สะพานพร้อมจะถูกระเบิดทำลาย ... ถ้าหากว่าศัตรูจะข้ามมาทำร้ายคนที่เรารักได้ ... อย่างน้อยเราก็ำทำให้คนที่เรารักข้ามพ้นผ่านอุปสรรค และถึงที่หมายอย่างปลอดภัยไม่ใช่เหรอ ... เคยนึกขอบคุณสะพาน หรือคนที่สร้างสะพานให้เราเดินข้ามอุปสรรคต่าง ๆ บ้างไหม ?

สะพาน ... แห่งความเป็นเพื่อน ที่เรามองไม่เห็นแต่รู้สึกได้
สะพาน ... แห่งน้ำใจ ที่ทำให้เราหัวเราะและเข้าใจกัน
สะพาน ... ที่ทำให้เรายิ้มได้ แม้ว่าจะเกิดปัญหาไม่สบายใจ

... ชีวิตมันสั้นนะครับ