วันอังคารที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2553

ข้อคิดจากน้องสาว ...


... เมื่อวานกำลังนั่งทำงานเหงา ๆ อยู่ใน Office คนเดียว ... ก็มีคนหนีความวุ่นวายจากที่อื่น ... มานั่งทำงานเป็นเพื่อน ประมาณว่า Office ของเค้าคนเยอะ Office เราเงียบดี ... ซะงั้น ส่วนเราก็เลยต้องนั่งทำงานและฟังเค้าบ่นไปเรื่อย ๆ ดีเหมือนกันไม่เหงา ... และก็ได้ข้อคิดมาเรื่องหนึ่งอย่างจากการนั่งฟังคนบ่น ... ลองมาดูมุมมองเรื่องความรักที่แตกต่างออกไปจากน้องสาวผมคนหนึ่ง ซึ่งผมอยากมาแบ่งปันให้อ่านกันครับ
...การมอบความรักทั้งหมดให้ใครสักคน ไม่ได้เป็นหลักประกันว่าเขาจะรักเราตอบ อย่าหวังที่จะได้รักตอบ แต่จงรอให้มันงอกงามขึ้นในหัวใจเขา แต่ถ้ามันไม่เป็นเช่นนั้น ก็ให้พอใจว่า อย่างน้อยมันก็ได้งอกงามภายในใจเราเอง ถึงแม้ว่า ... เวลาคือสิ่งที่โหดร้ายที่สุดสำหรับการรอคอยใครสักคน.. แต่ ... การรอคอยใครสักคนทำให้เรารู้ว่าเราไม่ได้ อยู่คนเดียว... การที่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบคือ "อิสระ" และทำในสิ่งที่ตัวเองรักคือ "ความสุข" ชีวิตมั้นสั้น ดังนั้น ทำตามสิ่งที่หัวใจของเราบอกเถอะนะ

วันจันทร์ที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2553

วันเกิดปีนี้ได้ทำอะไรบ้างนะ?

... ว่าจะ Up บทความตั้งแต่เมื่อวานแต่เจ้ากรรม ฝนตก ลมแรง แถมไฟยังดับอีกซะนี่ จริง ๆ แล้ววันคล้ายวันเกิดของผมก็คงไม่ต่างอะไรกับคนทั่วไปหรอกครับ ... ตื่นเช้ามา ก็นั่งอมยิ้มกับการอ่านข้อความที่ครอบครัวและคนรู้จักส่งมาอวยพร ... บางคนก็น่ารักดี โทรมาร้องเพลงวันเกิดให้ฟัง "Happy birthday to you ... You belong to the zoo" เอากะมานดิ ... 555+ ... เด๋วมานแต่งงานมีครอบครัวไปแล้วใครจะมากวนประสาทได้เท่ามานอีกนะ ... รักษาเค้าไว้ดี ๆ ละกันนะน้องรัก ผู้ชายดี ๆ หายากนะเว้ย...
... หลังจากจะทำงานบ้านตามปกติ (จริง ๆ ก็ไม่ปกติหรอก) แบบว่า ท่านแม่จะมาหนะ ... หุ หุ บ้านต้องสะอาดเป็นพิเศษ ก็ออกไปทานข้าวนอกบ้าน บรรยากาศดี ๆ ริมทะเลสาบกับครอบครัว ... ออกมาทานข้าวนอกบ้านบ้างก็ดีเหมือนกัน ... เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง แม้จะโดนหมาที่ร้านมันกัดเอา 555+ ... แต่ก็แปลกนะ ... ไม่ยักกะนึกโกรธมัน ... แถมไม่โวยวายด่าเจ้าของร้านด้วย ... เหอะ ๆ คงเพราะอายุมากขึ้น ... มั้ง ^^" จากนั้นก็กลับบ้านมานั่งทบทวนชีวิตที่ผ่านมา ...
ยังจำได้ตอนที่ดูหนังเรื่อง Forest Gump ตอนที่พระเอกบอกว่า "And just like that, my running days was over, so I went back to Alabama." (มันก็เหมือนเป็นอย่างนั้น เมื่อวันแห่งการวิ่งของผมจบลง ผมก็กลับไปอลาบาม่า) คงหมายถึง เมื่อเสร็จสิ้นภาระกิจ / หรือเมื่อได้สติซะที ก็ควรกลับบ้าน จริงด้วยเนอะ บางทีอยู่บ้าน ... ก็มีความสุขได้เหมือนกันนะ ^^

วันพุธที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2553

จะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร...เมื่อหัวใจมีตำหนิ

วันนี้ไม่รู้เป็นไร ... มีแต่คนมาถามเรื่องของหัวใจ ...

จะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร...เมื่อหัวใจมีตำหนิ
เสาะแสวงหาวิธีต่าง ๆ ที่จะมาปกปิดตำหนินั้น
หรือว่า ... จะยอมรับความมีตำหนิของหัวใจของตัวเอง
และใช้ชีวิตอยู่กับรอยตำหนิในหัวใจตนเองอย่างสงบ
...
อยากบอกอะไรบางอย่างกับคนที่หัวใจมีตำหนิ ...
คนที่หัวใจไม่มีตำหนิ... ใช่ว่าจะเค้าเป็นคนที่มีความสุขเสมอไป
เค้าอาจแค่ยังไม่เคยมีประสบการณ์ในหัวใจของเค้าก็ได้ ...
หากไม่พบกับปัญหา แล้วจะพบวิธีสู้กับปัญหานั้นได้อย่างไร
มาลองหาวิธีใช้ชีวิตแบบคนที่หัวใจมีตำหนิกันดีกว่า ...

ยอมรับในสิ่งที่ตนเองมี พอใจในสิ่งที่ตัวเองเป็น
ยอมรับความมีตำหนิในหัวใจของตัวเอง
มองหัวใจที่มีตำหนิ ... ว่ามันคือส่วนหนึ่งของชีวิต
หากวันหนึ่งมีคนเข้ามาในชีวิต และยอมรับความมีตำหนิในหัวใจของเราได้
ก็ถือว่า ... เป็นของขวัญและรางวัลของชีวิตละกัน ... ^^"

วันจันทร์ที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2553

พื้นที่เล็กสีเขียวเล็ก ๆ ในบ้าน



อืม ... ช่วงนี้พอได้มีเวลาดูแลบ้านดูแลตัวเอง ... ตั้งแต่หยุดพักรับงานพิเศษช่วงเย็น ... เมื่อก่อนกว่าจะกลับถึงบ้านก็คำแล้ว แต่เดี๋ยวนี้มีเวลาให้กับบ้านมากขึ้น ทุกเย็นหรือเช้าวันหยุด ก็จะรดน้ำต้นไม้ ดูแลใส่ปุ๋ย เก็บใบไม้ที่ร่วงบ้าง ให้อาหารปลา รู้สึกว่าเป็นการพักผ่อนไปในตัว เวลาเหนื่อยล้าจากข้างนอก เมื่อกลับมาบ้านได้เห็นสีเขียวของต้นไม้ มีมุมพักผ่อนเล็ก ๆ สำหรับนั่งเล่นและอ่านหนังสือบ้างก็คงจะดีไม่น้อย ... มีใครบางคนบอกว่า "ต้นไม้ทุกต้นมีชีวิิต ในเมื่อเราเลือกเขามาปลูกแล้ว ก็ต้องดูแลรักษาให้ดี" จะพยายามก็แล้วกันนะ ... ^^"