วันจันทร์ที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2553

ยามว่างกับการปลูกผักทานเอง






... ชีวิตในวัยเด็กของผม เติบโตมากับการได้เห็นคุณยายปลูกผักทานเอง เหลือจากนั้นก็เก็บไปขาย ตกเย็นบางวันไปเล่นที่บ้านสวน ช่วยคนงานลากสายยางรดน้ำในไร่ข้าวโพด ... บางครั้งขอก็ขี่ควายซึ่งชาวบ้านในละแวกนั้นเค้าเลี้ยงไว้ ... แบบว่าเป็นเด็กในตัวเมืองแต่อยากทำตัวบ้านนอก นึกย้อนกลับไปทีไรก็อดที่จะอมยิ้มไม่ได้ทุกที ...



... พอมีบ้านเป็นของตัวเองก็นึกอยากจะลองปลูกผักทานเอง แต่ติดปัญหาที่ว่าวันทำงานกลับมาถึงบ้านก็ค่ำแล้ว เวลาที่จะรดน้ำต้นไม้ในสวนหรือตัดหญ้ายังไม่ค่อยจะมีเลย ต้องรอให้ถึงวันหยุดสุดสัปดาห์เสียก่อน ทำอย่างไรดีหละคราวนี้ ... เลยนึกไปถึงโครงการทดลองของ NASA ที่เค้าทดลองปลูกผักในอวกาศ แปลงผักในทะเลทรายของประเทศอิสราเอล ... อืมมมมม ... มันน่าจะเหมาะกับตัวเองมากกว่า



... เริ่มจากค้นคว้าหาข้อมูล ดูตัวอย่างของชาวบ้านเค้า แล้ก็นำมาลองปลูกทีละต้นในหลอดทดลองใน Lab หาสูตรปุ๋ยที่เหมาะกับผักที่เราปลูก ... ประมาณ 1 ปี เต็ม ๆ จึงได้เกิดแปลงผัก Hydroponics ขำ ๆ ขึ้นมาและได้นำไปเผยแพร่ใน http://www.weekendhobby.com/ ได้รับผลตอบรับดีพอสมควร



... ความสุขมันอยู่ตรงที่เราได้สนุกกับการประยุกต์สิ่งของที่มันอยู่รอบ ๆ ตัว มาสร้างเอง โดยไม่ต้องไปซื้อของสำเร็จรูปราคาแพง ๆ มาใช้ ... ซึ่งแค่มีตังค์ก็ซื้อได้แล้ว ... มันไม่ได้ท้าทายสมองและสองมือของเราเลย โดนเพื่อนล้ออยู่เป็นประจำว่า ... เวลาว่างของแกมีมากนักหรืองัย? ... เปล่าหรอกครับ ผมไม่อยากทำตัวให้ว่างต่างหาก ...

วันอาทิตย์ที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2553

นานเท่าไหร่แล้ว ... ที่ไม่ได้เขียนไดอารี


... วันนี้ผมตื่นขึ้นมาตอนเช้า ... ปกติก็คงเหมือนทุก ๆ วันอื่น ๆ ที่ผ่านมา อาจเป็นเพราะว่ามีอะไรบางอย่างมาสะกิดใจ ก็เป็นได้ ... เหลียวมองดูรอบ ๆ ตัวเอง ทุกคนเกิดมามีภูมิหลังมีชีวิตต่างกัน รับผิดชอบต่างกัน มีหน้าที่ต่างกัน ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดตามความจำเป็น มีหลายคนบอกกับผมว่าผมน่าจะรวยกว่านี้ แต่ ...นิยามคำว่า "รวย" ของผม คือ "พอ" คนเราเมื่อรู้จักพอและมีส่วนที่พอจะแบ่งปันให้ผู้อื่นได้เมื่อไหร่ผมว่านั่นแหละคือรวยแล้ว ผมเลือกวิถีหรือรูปแบบการดำเนินชีวิตของผมแบบนี้เพราะความชอบส่วนตัวส่วนหนึ่ง คือ ไม่ชอบที่จะไปแข่งขันกับใคร ชอบที่จะแข่งขันกับตัวเอง หรือเรียกง่าย ๆ ว่าชอบที่จะเอาชนะใจตัวเองมากกว่า
... ลองนึกดูว่า...ชีวิตเราทำไมต้องขึ้นกับคนอื่น ทำไมต้องเอาชีวิตไปฝากไว้กับคนอื่น ทำไมจะต้องไปเปรียบเทียบกับคนอื่น ในเมื่อเราเลือกที่จะมีความสุขได้ สุขที่ได้ทำงานใกล้บ้าน เรียกว่าเหมือนกับอยู่กับบ้านเลยก็ว่าได้ เสร็จงานกลับบ้าน พักผ่อน ทำงานอดิเรก ได้วิ่งไล่จับกับเจ้าหมาน้อยที่สนามหญ้าข้างบ้าน สุขที่ได้ทำและแบ่งปันงานดิเรกที่ชอบ เรียนรู้จากการกระทำจริง และได้แบ่งบันความรู้กับคนที่อยากรู้ มันเป็นทางเลือกหนึ่งที่ทำให้มีความสุขได้ แต่ไม่ว่าจะทำอะไร ก็ให้ยึดหลักเศรษฐกิจพอเพียงในการดำเนินงาน เศรษฐกิจพอเพียง แต่ก็ไม่ได้หมายถึง ไม่ได้ห้ามรวย ไม่ได้ห้ามใช้เงิน หรอกนะครับ ...
... เงินเป็นสิ่งจำเป็น แต่สำหรับผม เงินไม่ใช่คำตอบของทุกอย่าง เงินไม่สามารถซื้อทุกอย่างได้
บางคนทุ่มเททำงานเพื่อเงิน จนลืมอะไรบางอย่างไปหรือเปล่า ? .
.. นี่แหละเป็นสิ่งที่สะกิดใจผมให้เริ่มต้นเขียน Blog นี้ขึ้นมา ... หลังจากที่เขียนไดอารี่ครั้งสุดท้ายเมื่อสมัยมัธยมปลาย :)